BARON - 30 metrik ve AHP puanı
BARON, 1991 yılında ilk kez ortaya çıkan, Nick Sahinidis tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
BARON, 1991 yılında ilk kez ortaya çıkan, Nick Sahinidis tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Cairo, 2019 yılında ilk kez ortaya çıkan, StarkWare tarafından tasarlanan bir Contract-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Smart Contracts, DeFi, Web3.
Carbon, 2022 yılında ilk kez ortaya çıkan, Google tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
Component Pascal, 1997 yılında ilk kez ortaya çıkan, Oberon Microsystems tarafından tasarlanan bir Procedural, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Business Processing, Legacy Systems, Batch Processing.
FlatBuffers, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, Google tarafından tasarlanan bir Declarative, Interface programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Interface Definition, RPC, Schema.
Knockout.js, 2010 yılında ilk kez ortaya çıkan, Steven Sanderson tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
Lean, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, Leonardo de Moura tarafından tasarlanan bir Functional, Declarative, Dependent Types programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Theorem Proving, Formal Verification, Academic Research.
LINGO, 1988 yılında ilk kez ortaya çıkan, Lindo Systems tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Middleman, 2010 yılında ilk kez ortaya çıkan, Thomas Reynolds tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
Modula, 1975 yılında ilk kez ortaya çıkan, Niklaus Wirth tarafından tasarlanan bir Procedural, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Business Processing, Legacy Systems, Batch Processing.
Oberon, 1987 yılında ilk kez ortaya çıkan, Niklaus Wirth tarafından tasarlanan bir Procedural, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Business Processing, Legacy Systems, Batch Processing.
Q#, 2017 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
S-PLUS, 1988 yılında ilk kez ortaya çıkan, Statistical Sciences tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Xpress, 1983 yılında ilk kez ortaya çıkan, Dash Optimization tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Agda, 1999 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ulf Norell tarafından tasarlanan bir Functional, Declarative, Dependent Types programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Theorem Proving, Formal Verification, Academic Research.
ARM Assembly, 1985 yılında ilk kez ortaya çıkan, Acorn/ARM tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance.
AssemblyScript, 2017 yılında ilk kez ortaya çıkan, AssemblyScript Team tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Intermediate Representation, Compilation, Portability.
AutoLISP, 1986 yılında ilk kez ortaya çıkan, Autodesk tarafından tasarlanan bir Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Editor Extension, Automation, Text Processing.
Backbone.js, 2010 yılında ilk kez ortaya çıkan, Jeremy Ashkenas tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
Clipper, 1985 yılında ilk kez ortaya çıkan, Nantucket tarafından tasarlanan bir Declarative, Set-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Database Queries, Stored Procedures, Data Manipulation.
ClojureScript, 2011 yılında ilk kez ortaya çıkan, Rich Hickey tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
COIN-OR, 2002 yılında ilk kez ortaya çıkan, COIN-OR Foundation tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Coq, 1989 yılında ilk kez ortaya çıkan, INRIA tarafından tasarlanan bir Functional, Declarative, Dependent Types programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Theorem Proving, Formal Verification, Academic Research.
CPLEX, 1988 yılında ilk kez ortaya çıkan, CPLEX Optimization tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
D, 2001 yılında ilk kez ortaya çıkan, Walter Bright tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
Elm, 2012 yılında ilk kez ortaya çıkan, Evan Czaplicki tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
EViews, 1994 yılında ilk kez ortaya çıkan, Quantitative Micro Software tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Expect, 1990 yılında ilk kez ortaya çıkan, Don Libes tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
FoxPro, 1989 yılında ilk kez ortaya çıkan, Fox Software tarafından tasarlanan bir Declarative, Set-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Database Queries, Stored Procedures, Data Manipulation.
Free Pascal, 1993 yılında ilk kez ortaya çıkan, Florian Klämpfl tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Enterprise Applications, Backend Services, Desktop Applications.
GAMS, 1976 yılında ilk kez ortaya çıkan, Alexander Meeraus tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Gherkin, 2008 yılında ilk kez ortaya çıkan, Aslak Hellesøy tarafından tasarlanan bir Declarative, DSL programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Behavior Testing, Acceptance Testing.
GitBook, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, GitBook Team tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
GLPK, 2000 yılında ilk kez ortaya çıkan, Andrew Makhorin tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Gurobi, 2008 yılında ilk kez ortaya çıkan, Gurobi Optimization tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Idris, 2007 yılında ilk kez ortaya çıkan, Edwin Brady tarafından tasarlanan bir Functional, Declarative, Dependent Types programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Theorem Proving, Formal Verification, Academic Research.
Lazarus, 1999 yılında ilk kez ortaya çıkan, Free Pascal Team tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Enterprise Applications, Backend Services, Desktop Applications.
Meteor, 2012 yılında ilk kez ortaya çıkan, Meteor Team tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
MIPS Assembly, 1985 yılında ilk kez ortaya çıkan, MIPS tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance.
Minitab, 1972 yılında ilk kez ortaya çıkan, Penn State tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
MOSEK, 1997 yılında ilk kez ortaya çıkan, Erling Andersen tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Move, 2019 yılında ilk kez ortaya çıkan, Diem tarafından tasarlanan bir Contract-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Smart Contracts, DeFi, Web3.
Object Pascal, 1986 yılında ilk kez ortaya çıkan, Apple, Borland tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Enterprise Applications, Backend Services, Desktop Applications.
PL/I, 1964 yılında ilk kez ortaya çıkan, IBM tarafından tasarlanan bir Procedural, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Business Processing, Legacy Systems, Batch Processing.
PL/M, 1973 yılında ilk kez ortaya çıkan, Gary Kildall tarafından tasarlanan bir Procedural, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Business Processing, Legacy Systems, Batch Processing.
PureScript, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, Phil Freeman tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
QML, 2009 yılında ilk kez ortaya çıkan, Qt Project tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Mobile Apps, Cross-Platform Development.
Read the Docs, 2009 yılında ilk kez ortaya çıkan, Eric Holscher tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
ReScript, 2016 yılında ilk kez ortaya çıkan, ReScript Team tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
Robot Framework, 2008 yılında ilk kez ortaya çıkan, Pekka Klarck tarafından tasarlanan bir Declarative, DSL programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Behavior Testing, Acceptance Testing.
S, 1976 yılında ilk kez ortaya çıkan, Bell Labs tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Salt, 2011 yılında ilk kez ortaya çıkan, SaltStack tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Infrastructure as Code, DevOps, Configuration Management.
Scilab, 1990 yılında ilk kez ortaya çıkan, INRIA tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Smalltalk, 1972 yılında ilk kez ortaya çıkan, Alan Kay tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
Snap!, 2011 yılında ilk kez ortaya çıkan, UC Berkeley tarafından tasarlanan bir Visual, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Education, Beginner Programming, Visual Programming.
Stata, 1985 yılında ilk kez ortaya çıkan, StataCorp tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Thrift, 2007 yılında ilk kez ortaya çıkan, Facebook tarafından tasarlanan bir Declarative, Interface programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Interface Definition, RPC, Schema.
V, 2019 yılında ilk kez ortaya çıkan, Alexander Medvednikov tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
Vala, 2006 yılında ilk kez ortaya çıkan, Jürg Billeter tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
VBA, 1993 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
VuePress, 2018 yılında ilk kez ortaya çıkan, Evan You tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
Vyper, 2017 yılında ilk kez ortaya çıkan, Vitalik Buterin tarafından tasarlanan bir Contract-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Smart Contracts, DeFi, Web3.
WAT, 2017 yılında ilk kez ortaya çıkan, W3C tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Intermediate Representation, Compilation, Portability.
ABAP, 1983 yılında ilk kez ortaya çıkan, SAP tarafından tasarlanan bir Procedural, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Business Processing, Legacy Systems, Batch Processing.
Ada, 1980 yılında ilk kez ortaya çıkan, Jean Ichbiah tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
AMPL, 1985 yılında ilk kez ortaya çıkan, Bell Labs tarafından tasarlanan bir Declarative, Mathematical programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Optimization Modeling, Operations Research, LP/MIP.
Ant, 2000 yılında ilk kez ortaya çıkan, Apache tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Build Automation, Dependency Management, CI/CD.
Apache Cordova, 2009 yılında ilk kez ortaya çıkan, Apache tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Mobile Apps, Cross-Platform Development.
Assembly, 1947 yılında ilk kez ortaya çıkan, Maurice Wilkes tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance.
AWK, 1977 yılında ilk kez ortaya çıkan, Bell Labs tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
BASIC, 1964 yılında ilk kez ortaya çıkan, John Kemeny, Thomas Kurtz tarafından tasarlanan bir Visual, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Education, Beginner Programming, Visual Programming.
Bytecode, 1995 yılında ilk kez ortaya çıkan, Multiple tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Intermediate Representation, Compilation, Portability.
COBOL, 1959 yılında ilk kez ortaya çıkan, CODASYL tarafından tasarlanan bir Procedural, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Business Processing, Legacy Systems, Batch Processing.
Common Lisp, 1984 yılında ilk kez ortaya çıkan, ANSI tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
Crystal, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, Manas tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
Delphi, 1995 yılında ilk kez ortaya çıkan, Borland tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Enterprise Applications, Backend Services, Desktop Applications.
Eleventy, 2018 yılında ilk kez ortaya çıkan, Zach Leatherman tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
Ember.js, 2011 yılında ilk kez ortaya çıkan, Yehuda Katz tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
Gatsby, 2015 yılında ilk kez ortaya çıkan, Kyle Mathews tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Full-Stack Frameworks, SSR, Static Generation.
GNU Octave, 1988 yılında ilk kez ortaya çıkan, John Eaton tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Groovy, 2003 yılında ilk kez ortaya çıkan, James Strachan tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Backend Services, Enterprise Applications, Android.
Hexo, 2012 yılında ilk kez ortaya çıkan, Tommy Chen tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
Ionic, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ionic Team tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Mobile Apps, Cross-Platform Development.
JSON Schema, 2011 yılında ilk kez ortaya çıkan, IETF tarafından tasarlanan bir Declarative, Interface programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Interface Definition, RPC, Schema.
Logo, 1967 yılında ilk kez ortaya çıkan, Seymour Papert tarafından tasarlanan bir Visual, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Education, Beginner Programming, Visual Programming.
Maple, 1982 yılında ilk kez ortaya çıkan, Waterloo Maple tarafından tasarlanan bir Symbolic, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Symbolic Math, Computer Algebra, Research.
Nim, 2008 yılında ilk kez ortaya çıkan, Andreas Rumpf tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
Objective-C, 1984 yılında ilk kez ortaya çıkan, Brad Cox tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Mobile Apps, Cross-Platform Development.
OpenAPI, 2010 yılında ilk kez ortaya çıkan, OpenAPI Initiative tarafından tasarlanan bir Declarative, Interface programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Interface Definition, RPC, Schema.
Pascal, 1970 yılında ilk kez ortaya çıkan, Niklaus Wirth tarafından tasarlanan bir Procedural, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Business Processing, Legacy Systems, Batch Processing.
PL/SQL, 1991 yılında ilk kez ortaya çıkan, Oracle tarafından tasarlanan bir Declarative, Set-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Database Queries, Stored Procedures, Data Manipulation.
Preact, 2015 yılında ilk kez ortaya çıkan, Jason Miller tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
Prolog, 1972 yılında ilk kez ortaya çıkan, Alain Colmerauer tarafından tasarlanan bir Logic, Declarative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Logic Programming, AI, Expert Systems.
Puppet, 2005 yılında ilk kez ortaya çıkan, Puppet Labs tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Infrastructure as Code, DevOps, Configuration Management.
Racket, 1994 yılında ilk kez ortaya çıkan, PLT Group tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
ReasonML, 2016 yılında ilk kez ortaya çıkan, Facebook tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
Remix, 2021 yılında ilk kez ortaya çıkan, React Router Team tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Full-Stack Frameworks, SSR, Static Generation.
reStructuredText, 2002 yılında ilk kez ortaya çıkan, David Goodger tarafından tasarlanan bir Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Documentation, Technical Writing, Publishing.
SAS, 1976 yılında ilk kez ortaya çıkan, SAS Institute tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Scheme, 1975 yılında ilk kez ortaya çıkan, MIT tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
Solidity, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ethereum tarafından tasarlanan bir Contract-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Smart Contracts, DeFi, Web3.
SolidJS, 2021 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ryan Carniato tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
Sphinx, 2005 yılında ilk kez ortaya çıkan, Georg Brandl tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
SPSS, 1968 yılında ilk kez ortaya çıkan, Norman Nie tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Tcl, 1988 yılında ilk kez ortaya çıkan, John Ousterhout tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
TeX, 1978 yılında ilk kez ortaya çıkan, Donald Knuth tarafından tasarlanan bir Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Documentation, Technical Writing, Publishing.
VBScript, 1996 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
Vim Script, 1991 yılında ilk kez ortaya çıkan, Bram Moolenaar tarafından tasarlanan bir Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Editor Extension, Automation, Text Processing.
Visual Basic, 1991 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
VitePress, 2022 yılında ilk kez ortaya çıkan, Evan You tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
x86 Assembly, 1978 yılında ilk kez ortaya çıkan, Intel tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance.
Zig, 2016 yılında ilk kez ortaya çıkan, Andrew Kelley tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
Anaconda, 2012 yılında ilk kez ortaya çıkan, Anaconda Inc. tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Package Management, Dependency Resolution.
Astro, 2021 yılında ilk kez ortaya çıkan, Astro Team tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Full-Stack Frameworks, SSR, Static Generation.
Batch, 1981 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
Bazel, 2015 yılında ilk kez ortaya çıkan, Google tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Build Automation, Dependency Management, CI/CD.
Chef, 2009 yılında ilk kez ortaya çıkan, Chef Software tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Infrastructure as Code, DevOps, Configuration Management.
Clojure, 2007 yılında ilk kez ortaya çıkan, Rich Hickey tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
Deno, 2018 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ryan Dahl tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: JavaScript Runtime, Server-Side Execution.
Docusaurus, 2017 yılında ilk kez ortaya çıkan, Facebook tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
Emacs Lisp, 1985 yılında ilk kez ortaya çıkan, Richard Stallman tarafından tasarlanan bir Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Editor Extension, Automation, Text Processing.
Erlang, 1986 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ericsson tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
F#, 2005 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Enterprise Applications, Backend Services, Desktop Applications.
Fortran, 1957 yılında ilk kez ortaya çıkan, John Backus tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
HCL, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, HashiCorp tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Infrastructure as Code, DevOps, Configuration Management.
INI, 1980 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Declarative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Configuration, Settings.
Jekyll, 2008 yılında ilk kez ortaya çıkan, Tom Preston-Werner tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
LaTeX, 1984 yılında ilk kez ortaya çıkan, Leslie Lamport tarafından tasarlanan bir Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Documentation, Technical Writing, Publishing.
Less, 2009 yılında ilk kez ortaya çıkan, Alexis Sellier tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
Lisp, 1958 yılında ilk kez ortaya çıkan, John McCarthy tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
LLVM IR, 2003 yılında ilk kez ortaya çıkan, LLVM Team tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Intermediate Representation, Compilation, Portability.
Mathematica, 1988 yılında ilk kez ortaya çıkan, Wolfram Research tarafından tasarlanan bir Symbolic, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Symbolic Math, Computer Algebra, Research.
MkDocs, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, Tom Christie tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
Ninja, 2010 yılında ilk kez ortaya çıkan, Evan Martin tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Build Automation, Dependency Management, CI/CD.
OCaml, 1996 yılında ilk kez ortaya çıkan, INRIA tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
Perl, 1987 yılında ilk kez ortaya çıkan, Larry Wall tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
pnpm, 2017 yılında ilk kez ortaya çıkan, Zoltan Kochan tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Package Management, Dependency Resolution.
Scratch, 2007 yılında ilk kez ortaya çıkan, MIT Media Lab tarafından tasarlanan bir Visual, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Education, Beginner Programming, Visual Programming.
sed, 1974 yılında ilk kez ortaya çıkan, Lee McMahon tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
T-SQL, 1990 yılında ilk kez ortaya çıkan, Sybase, Microsoft tarafından tasarlanan bir Declarative, Set-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Database Queries, Stored Procedures, Data Manipulation.
Tauri, 2019 yılında ilk kez ortaya çıkan, Tauri Team tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Desktop Apps, Cross-Platform GUI.
Wolfram Language, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, Stephen Wolfram tarafından tasarlanan bir Symbolic, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Symbolic Math, Computer Algebra, Research.
Yarn, 2016 yılında ilk kez ortaya çıkan, Facebook tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Package Management, Dependency Resolution.
Ansible, 2012 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ansible tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Infrastructure as Code, DevOps, Configuration Management.
Bun, 2021 yılında ilk kez ortaya çıkan, Jarred Sumner tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: JavaScript Runtime, Server-Side Execution.
Conda, 2012 yılında ilk kez ortaya çıkan, Anaconda Inc. tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Package Management, Dependency Resolution.
Electron, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, GitHub tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Desktop Apps, Cross-Platform GUI.
Elixir, 2011 yılında ilk kez ortaya çıkan, José Valim tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
Gradle, 2008 yılında ilk kez ortaya çıkan, Hans Dockter tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Build Automation, Dependency Management, CI/CD.
GraphQL, 2015 yılında ilk kez ortaya çıkan, Facebook tarafından tasarlanan bir Declarative, Interface programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Interface Definition, RPC, Schema.
Haskell, 1990 yılında ilk kez ortaya çıkan, Haskell Committee tarafından tasarlanan bir Functional, Pure programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Functional Programming, Academic Research, Type-Safe Applications.
Julia, 2012 yılında ilk kez ortaya çıkan, MIT tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Jupyter, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, Project Jupyter tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Interactive Computing, Data Exploration, Reproducible Research.
Lua, 1993 yılında ilk kez ortaya çıkan, PUC-Rio tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
Make, 1977 yılında ilk kez ortaya çıkan, Stuart Feldman tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Build Automation, Dependency Management, CI/CD.
MATLAB, 1984 yılında ilk kez ortaya çıkan, MathWorks tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
Maven, 2004 yılında ilk kez ortaya çıkan, Apache tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Build Automation, Dependency Management, CI/CD.
Nuxt, 2016 yılında ilk kez ortaya çıkan, Nuxt Team tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Full-Stack Frameworks, SSR, Static Generation.
PowerShell, 2006 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
Protocol Buffers, 2001 yılında ilk kez ortaya çıkan, Google tarafından tasarlanan bir Declarative, Interface programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Interface Definition, RPC, Schema.
Sass, 2006 yılında ilk kez ortaya çıkan, Hampton Catlin tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
SCSS, 2006 yılında ilk kez ortaya çıkan, Hampton Catlin tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
Svelte, 2016 yılında ilk kez ortaya çıkan, Rich Harris tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
TOML, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, Tom Preston-Werner tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
WebAssembly, 2017 yılında ilk kez ortaya çıkan, W3C tarafından tasarlanan bir Imperative, Low-Level programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Intermediate Representation, Compilation, Portability.
XML, 1998 yılında ilk kez ortaya çıkan, W3C tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
Angular, 2016 yılında ilk kez ortaya çıkan, Google tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
Bash, 1989 yılında ilk kez ortaya çıkan, Brian Fox tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Automation, Scripting, DevOps.
CMake, 2000 yılında ilk kez ortaya çıkan, Kitware tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Build Automation, Dependency Management, CI/CD.
Dart, 2011 yılında ilk kez ortaya çıkan, Google tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Mobile Apps, Cross-Platform Development.
Dockerfile, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, Docker Inc. tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Infrastructure as Code, DevOps, Configuration Management.
Go, 2009 yılında ilk kez ortaya çıkan, Google tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
Hugo, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, Bjørn Pedersen tarafından tasarlanan bir Declarative, Templating programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Static Site Generation, Documentation, Blogging.
Kotlin, 2011 yılında ilk kez ortaya çıkan, JetBrains tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Backend Services, Enterprise Applications, Android.
Next.js, 2016 yılında ilk kez ortaya çıkan, Vercel tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Full-Stack Frameworks, SSR, Static Generation.
PHP, 1995 yılında ilk kez ortaya çıkan, Rasmus Lerdorf tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
pip, 2008 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ian Bicking tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Package Management, Dependency Resolution.
R, 1993 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ross Ihaka, Robert Gentleman tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Science, Scientific Computing, Statistics.
React, 2013 yılında ilk kez ortaya çıkan, Facebook tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
Ruby, 1995 yılında ilk kez ortaya çıkan, Yukihiro Matsumoto tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
Scala, 2004 yılında ilk kez ortaya çıkan, Martin Odersky tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Backend Services, Enterprise Applications, Android.
SQL, 1974 yılında ilk kez ortaya çıkan, Donald Chamberlin tarafından tasarlanan bir Declarative, Set-Oriented programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Database Queries, Stored Procedures, Data Manipulation.
Swift, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, Apple tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Mobile Apps, Cross-Platform Development.
Terraform, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, HashiCorp tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Infrastructure as Code, DevOps, Configuration Management.
Vue, 2014 yılında ilk kez ortaya çıkan, Evan You tarafından tasarlanan bir Declarative, Component-Based, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Frontend, Single Page Applications, UI Development.
YAML, 2001 yılında ilk kez ortaya çıkan, Clark Evans tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
C, 1972 yılında ilk kez ortaya çıkan, Dennis Ritchie tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
C#, 2000 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Enterprise Applications, Backend Services, Desktop Applications.
C++, 1985 yılında ilk kez ortaya çıkan, Bjarne Stroustrup tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
CSS, 1996 yılında ilk kez ortaya çıkan, Håkon Wium Lie tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
HTML, 1993 yılında ilk kez ortaya çıkan, Tim Berners-Lee tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
Java, 1995 yılında ilk kez ortaya çıkan, James Gosling tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Backend Services, Enterprise Applications, Android.
JavaScript, 1995 yılında ilk kez ortaya çıkan, Brendan Eich tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
JSON, 2001 yılında ilk kez ortaya çıkan, Douglas Crockford tarafından tasarlanan bir Declarative, Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Data Serialization, Configuration, Interchange.
Markdown, 2004 yılında ilk kez ortaya çıkan, John Gruber tarafından tasarlanan bir Markup programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Documentation, Technical Writing, Publishing.
Node.js, 2009 yılında ilk kez ortaya çıkan, Ryan Dahl tarafından tasarlanan bir Multi-paradigm programlama dilidir. Ana kullanım alanları: JavaScript Runtime, Server-Side Execution.
npm, 2010 yılında ilk kez ortaya çıkan, Isaac Schlueter tarafından tasarlanan bir Declarative, Imperative programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Package Management, Dependency Resolution.
Python, 1991 yılında ilk kez ortaya çıkan, Guido van Rossum tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.
Rust, 2010 yılında ilk kez ortaya çıkan, Mozilla tarafından tasarlanan bir Procedural, Object-Oriented, Generic programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Systems Programming, Embedded, Performance-Critical Applications.
TypeScript, 2012 yılında ilk kez ortaya çıkan, Microsoft tarafından tasarlanan bir Object-Oriented, Functional, Procedural programlama dilidir. Ana kullanım alanları: Web Development, Automation, Scripting.